Omschrijving
Biejeingezeumerd 2014-4

Uit de vereniging:
Blz. 2 Monumentendag 2014 bakhuisje Rijkel
Blz. 3 Open Monumentendag MHVS 14 september 2014
Blz. 4 Van de druïde in Stonehenge tot de apotheek in Swalmen (film)
Blz. 4 Herhaalde oproep WOII
Blz. 5 Jaarprogramma Heemkundevereniging Maas- en Swalmdal en MHVS
Blz. 6 Schenkingen
Overige artikelen:
Blz. 6 Beesel groenste dorp van Nederland 2014
Blz. 7 ‘Hulende wölf oppe Pruse bos’! Sprookje of toekomstmuziek?
Blz. 11 Uit de oude doos
Blz. 12 Lu Meer ...
Tonen 6-10 van 28
Tekst
Schenkingen aan de MHVS
– Boek ‘Brüggen und Born im Schwalmtal’; Bernhard Röttgen (Pfarrer in Brüggen), een leveringenschrift uit het jaar 1910-1911 en een Arbeidsovereenkomst tussen werkgever en werknemers
van de firma Kluytmans, Dobbelaere en Co, ook uit 1910-1911; alle ontvangen van Thei van Dael,
– Diverse tijdschriften over de bevrijding in 1945 en nà de oorlog; geschonken door de familie Poels
van de Baxhoeverweg,
– Een door Bair Janssen gemaakt schilderij uit het jaar 1976; ontvangen van Wiel Pansters,
– Boek ‘Frans Peeters, beeldhouwer’; door familie Peeters,
– In bruikleen: kaart Swalmen met toponiemen, ca. 1832,
– Periodieken van de MHVS van de jaren 1981 t/m 2005 en diverse gemeentegidsen, feestgidsen en
parochiegidsen; geschonken door Wim Perriëns,
– Enkele oude nummers van ‘Het Gezetje van Zjwame’; afkomstig van Jos Niessen,
– Beeldje van Jezus met schaap (ter herinnering aan Uw H. Communie) uit 1953-1954 en diverse
medailles van Maria en Jezus; afkomstig van Luc Simenon,
– Boek ‘Als de klokken zwijgen resteert de herinnering en een wandeling door de straten van de H.
Geestparochie in Roermond’, december 2009 en
– Een kroniek van zeven maanden oorlog in Roermond, 1944-1945, uitgave Stichting Rura, nr. 1
jan. 1985; beide door Jos Alers geschonken.

Beesel groenste dorp van Nederland 2014
Jan Geerlings
ieder jaar georganiseerd door de Stichting Entente
Florale Nederland met ondersteuning van het ministerie van Economische Zaken, de Vereniging van
Nederlandse Gemeenten en kennisinstituut Platform31. De stichting stelt zich ten doel om het
grote belang van goede groenvoorzieningen uit te
dragen naar overheden, bedrijfsleven en burger. Zij
doet dit in het kader van de Vitale Groene Stad. De
achterliggende gedachte is dat groen van groot belang is voor de gezondheid en het welbevinden van
de inwoners en dat het groen daarnaast een grote
economische toegevoegde waarde heeft.
Op 12 februari vond in Dalfsen (de winnaar in

Beesel is op woensdag 10 september uitgeroepen tot het groenste dorp van Nederland
2014. Staatssecretaris Dijksma van het ministerie van economische zaken rijkte tijdens de
Nationale Groendag in de gemeente Groningen deze prijs uit aan wethouder Jan Smolenaars uit Beesel. De staatssecretaris prees de
grote saamhorigheid binnen de gemeenschap
en de inzet van de vele vrijwilligers die de
verwachtingen overtroffen.
In de categorie ‘dorpen en kleine steden’
met minder dan 15.000 inwoners heeft het
kerkdorp Beesel (gemeente Beesel) het opgenomen tegen Hoenderloo (gemeente
Apeldoorn), Willemstad (gemeente
Moerdijk) en Vianen. Daarnaast is er
nog de categorie ‘steden’, waarin Bergen op Zoom, Culemborg, Doetinchem,
Dronten en Oisterwijk om het goud
streden. In deze categorie won Bergen
op Zoom.
Deze nationale groencompetitie wordt
In de plaatsen die deelnamen werden deelnemersborden opgehangen bij de toegangswegen naar deze
gemeenten.

6

2013) de startbijeenkomst plaats voor deze ‘Entente Florale 2014’ waar de bovengenoemde tien
gemeenten werden geselecteerd voor de eindronde.
Deze gemeenten werden in de periode van mei tot
en met juni beoordeeld door een vakkundige en
onafhankelijke jury. Specifiek beoordeelde de jury
hoe in elke gemeente met groen wordt omgegaan
in combinatie met de volgende aandachtsgebieden:
Visie & Ruimtelijke kwaliteit, Natuur & Landschap,
Cultuurhistorie, Cultuurgroen & Buiteninrichting,
Duurzaamheid & Milieu en Recreatie & Toerisme.
De communicatie en participatie van de bewoners
werd in elke aandachtsgebied beoordeeld.
Op vrijdag 6 juni bezocht een vakjury de kern Bee-

sel en het omringende buitengebied om te beoordelen of Beesel zich dit jaar ‘groenste dorp van
Nederland’ mag noemen. Per fiets reden ze langs
mooie groene en duurzame plekken in Beesel. Ze
bezochten ook onder andere de historische groentehof, het amfibieënbiotoop en insectenhotel, de
natuurgebieden Beesels Broek en Meerlebroek. Ter
afsluiting was er een eindpresentatie op landgoed
Heidenheim.
Het winnen van de titel ‘groenste dorp van Nederland 2014’ betekent ook dat Beesel door kan gaan
naar de Europese verkiezing van ‘het groenste dorp
van Europa 2015’.

‘Hulende wölf oppe Pruse bos’! Sprookje of toekomstmuziek?
Wiel en Angelique Aelen-Giesen IVN De Steilrand
zegt dat iets over jouw persoon…Niet
voor niets figureerde de wolf altijd als
boosaardig wezen in sprookjes en sages
uit ver vervlogen tijden, de personificatie
van het kwaad.
Qua uiterlijk lijkt de Europese wolf nog
het meest op een fors uit de kluiten gewassen Duitse herder. Mannetjes zijn forser dan vrouwtjes en kunnen tussen de
26 en 63 kilo wegen. De vacht varieert in
kleur van vaalwit tot rossig en donkerbruin, met wit rondom de brede snuit en
een witte rand boven het oog. De staart
is bossig met meestal een zwarte punt, de
poten groot en kaal. De oren zijn spits en
staan fier rechtop. Wolven zijn schuwe,
sociale dieren die in familieverband leven,
een roedel genaamd. Dat bestaat uit een Alfa-paar
met jongen van dit jaar en vorig jaar, bij elkaar 4
tot 8 dieren. Per worp worden na een draagtijd van
63 dagen 3 tot 7 welpen geboren in een hol, in de
periode van maart tot mei, waarna ze 6 weken worden gezoogd. Een territorium is afhankelijk van het
voedselaanbod, en kan 150 tot 350 km2 groot zijn.
De belangrijkste prooidieren in Europa zijn edelhert, ree, vos, das, otter en wild zwijn, maar ook
haas, konijn en bever staan op het menu. Daarnaast
worden in tijden van echte schaarste ook wel eens
huisdieren gedood als schaap en geit, en leeft de
wolf ook van aas, fruit en vruchten. Een wolf is een

De wolf, Canis lupus
Dat de wolf van oudsher een negatief imago
heeft, blijkt wel uit het feit dat zelfs in de
Groëte Zeumer een scheldwoord te vinden
is dat direct terug te leiden is tot de wolf.
“Eine lillike loep” was een gemeen persoon,
en loep als wolf is de letterlijke vertaling
van “le loup” uit het Frans. Ook “loepettig”
staat voor slinks, vals en gemeen, allemaal
kwalificaties die men de wolf toedichtte. Zijn
Duitse bijnaam Izegrimm staat in het vreemde woordenboek omschreven als knorrepot.
En “Als je huilt met de wolven in het bos”

7

echte carnivoor en heeft per dag ca. 3 kilo vlees
nodig. Voor een roedel betekent dit per dag één ree
of wild zwijn. De prooi moet relatief makkelijk te
vangen zijn en veel voedsel bieden. In een gezond
natuurlijke habitat speelt de wolf een grote rol in
de regulatie van grote hoefdieren, waarbij de zieke,
oude of misvormde dieren als eerste op het menu
komen te staan, de echte natuurlijke selectie!
De wolf behoort tot de hondachtigen en is de
voorouder van de honden die we nu als huisdier
hebben, al zijn sommige exemplaren inmiddels zo
doorgefokt dat er geen spatje wolf meer aan te herkennen is. De wolf staat echter genetisch nog zo
dicht bij onze hond dat paren en daardoor kruisen
nog heel gemakkelijk is, en ook de nakomelingen
weer vruchtbaar zijn.
Het territorium van de wolf is in de loop der eeuwen steeds kleiner geworden door de opmars van
de mens, waardoor deze diersoort meer en meer
in de knel kwam en uiteindelijk door bejaging in
Nederland en zelfs in West-Europa helemaal werd
uitgeroeid.
In 1867 werd de laatste wolf in Schinveld met een
welgemikt schot naar de eeuwige jachtvelden geholpen. In mei 1845 vonden de laatste drijfjachten
in onze euregio plaats in de bosrijke omgeving van
Bracht, maar de wolf bleek in onze streek toen al
verdwenen.
Frans Geerlings heeft in het jaarboek van 1999 een
fraai artikel geschreven, waarin de slachtoffers van
de wolf in de Franse tijd uitvoering worden beschreven. Helaas was het in die tijd gebruikelijk
dat kleine kinderen de kuddes met schapen mee
gingen hoeden, waardoor er relatief veel kinderen
ten prooi vielen aan hongerige, oude en vaak
hondsdolle wolven. Bovendien werd er ook
toen ook intensief gejaagd –ook door de Franse soldaten- op de prooidieren van de wolf,
waardoor er voor hem nauwelijks natuurlijk
voedsel te vinden was.
In 1557 werden in dezelfde regio ook al wolvenjachten gehouden, maar waarschijnlijk bestaat het spanningsveld tussen mens en wolf
al veel langer. Al in de 11e eeuw wordt in de
Fecunda Ratis verteld over een klein meisje,
dat in het rood gekleed ronddwaalt door de
bossen en door een wolf wordt gevangen.
Dat heeft in recentere tijden ook geleid tot
uitdrukkingen als het “Roodkapjessyndroom”,
oftewel panische angst voor de wolf.

Is die angst heden ten dage nog terecht?
Zag men vroeger de wolf vooral als een roofdier dat
het gemunt had op schaapskuddes en kleine kinderen, tegenwoordig weet men dat de wolf in de
natuur mede aan de top staat van de voedselketen.
De grote jagers als lynx, bruine beer en wolf vormen immers in Europa de échte wildbeheerders, die
op een natuurlijke manier het bestand aan prooidieren kunnen reguleren. Dit heeft de evolutie in
miljoenen jaren zo bepaald.
In de natuur is een ijzersterke wet van “eten en gegeten worden”. Het kleine grut eet het nog kleinere
grut, en alles wat daarboven komt in de zogenaamde voedselpiramide, eet op die manier alles wat in
de basis zit. Mens en “roofdier” zitten in de top van
die piramide. Wij mensen gaan dan ook een beetje
vreemd om met de term roofdier! Een merel die
een regenworm uit de grond trekt en verorbert is
in feite evenzogoed een roofdier, want ook hij eet
een ander levend dier, alleen kwalificeren wij de
merel daarmee niet als roofdier. Zelfs dat onschuldige lieveheersbeestje dat een luis verorbert maakt
zich schuldig aan dierenmoord…. En het bijt óók
ons mensen wel eens! Onze benaming van roofdier
blijft dus een beetje vreemd…alles is relatief!!
De moderne menselijke jager heeft al heel lang de
taak van de wolf in de natuur overgenomen, waarmee ook hier weer een nieuw spanningsveld is ontstaan.
Noem het voortschrijdend inzicht, maar gelukkig
zijn onze grote predatoren waaronder de wolf sinds
enkele decennia bij wet beschermd. Zo vormen
de conventie van Bern uit 1982 en de EU-Habitatrichtlijn uit 1992 een welkome steun in de rug.

8

Een prettige bijkomstigheid voor de wolf nu, is de
trek van de moderne mens naar de stad, die ook
al decennia lang gaande is en op sommige plaatsen sterker is dan op andere. Daardoor ontstaat een
ontvolking en “ontboering“ van het platteland en
komt er weer ruimte voor de wolf beschikbaar.

het eerste wolvenroedel kon gaan paren en een
nieuwe familie stichten. Daarna ging het in de Lausitz sneller, met 5 roedels in 2008, 8 in 2010 en 12
in 2012. In 2010 neemt men in het noordelijker
gelegen Brandenburg een nieuw roedel waar, waarvan de jongen inmiddels zijn uitgezworven naar
de Lüneburgerheide en gebieden aan
de Elbe. Bij Meppen, op 20 kilometer van de Nederlands-Duitse grens is
in 2013 een jonge wolf gefilmd met
een cameraval, en ook zijn wat jonge
zwervers richting Denemarken, rond
Hamburg en langs de Ems gesignaleerd. In 2014 leven er in Duitsland
al weer 25 roedels, 7 wolvenparen en
13 solitaire wolven in afwachting van
een partner! Ondanks deze relatieve
dichtheid, heeft nog bijna niemand
de wolf in levenden lijve kunnen
aanschouwen. Zelfs de onderzoekers
in de diverse “Wolfstations” zoals in
Rietschen, hebben tot nu toe tevergeefs op de uitkijk gestaan. Ook zij
moeten het doen met de camerabeelden, met name uit de vele bruinkoolgroeves die
het landschap in een gatenkaas hebben veranderd,
maar waar de wolf veelvuldig doorheen struint, op
zoek naar zijn dagelijkse kost.
Hoe groot is de kans dat de wolf daadwerkelijk ook
ons land weer ontdekt als leefgebied??
Op 4 juli 2013 werd in een berm in Luttelgeest een
dode wolvin gevonden, waarvan men aannam dat
ze ter plekke was doodgereden. De maaginhoud
bleek bevervlees te bevatten, en aangezien die in
de nabijgelegen Wieden en Weerribben voorkomen,
dacht men in eerste instantie dat de wolf daadwerkelijk terug was. De euforie was van korte duur,
want iemand bleek een morbide grap te hebben
uitgehaald!!! Na uitgebreide obductie werden diverse kogelgaten in de pels van de wolf gevonden,
en ook de genuttigde bever bleek in Oost-Europese
wateren te hebben gezwommen. Deze wolvin moet
binnen 24 uur geschoten zijn, daarna overreden om
het op een aanrijding te doen lijken, en vervolgens
ruim 800 kilometer verderop in Luttelgeest in de
berm zijn gelegd… Dankzij DNA-onderzoek is deze
foute grap achterhaald, maar van de daders ontbreekt tot nu toe elk spoor!

Na de intensieve jacht in de voorbije eeuwen werd
de wolf teruggedrongen tot ver in Polen, Rusland,
Italië en Spanje, waar hij zich langzaam van de
eeuwenlange vervolging kon herstellen. Van daaruit zal dit prachtige dier proberen Europa als vanouds te heroveren.
Als wolven ongeveer twee jaar oud zijn verlaten
ze de familie en gaan ze op zoek naar nieuw leefgebied en een partner. Daarbij kunnen ze flinke
omzwervingen maken, variërend van 15 tot 70 kilometer per nacht. De wolf “Allan” kreeg in het oosten van Duitsland een zender om en maakte een
wandeling van 1500 kilometer. Hij kwam terecht in
het grensgebied van Wit-Rusland en Litouwen. Zijn
reis laat zien dat rivieren, snelwegen en grenzen
met hekwerken geen barrière vormen. Als Allan
naar het westen was gelopen had hij gemakkelijk
in Nederland uit kunnen komen!
In 1996 stak de eerste wolf de Pools-Duitse grens
over, om zich te vestigen in de uitgestrekte Lausitz, dat qua landschap veel overeenkomsten vertoont met delen van ons land. In 1998 volgde ook
een wolvin en in 2000 werden de eerste welpen
geboren. Broers en zussen paren niet met elkaar,
dus er moest gewacht worden op vers bloed. Het
duurde tot 2004 voordat er weer een nieuwe wolf
de grens passeerde en zo met de jonge wolvin van

De grootste kans op de échte eerste wolf heeft toch
wel het noordoosten van Nederland, zowel gezien

9

de ligging ten opzichte van de bestaande roedels
in Duitsland als ook de beschikbare ruimte versus
bevolkingsdichtheid in Drenthe, Overijssel en Groningen. Ook vanuit Eifel, Ardennen en Vogezen
zouden wel eens wolven Limburg kunnen bereiken.
Het dichtbevolkte en bebouwde Roergebied vormt
nog een behoorlijke barrière vanuit het oosten. De
wolf heeft zich al tevreden gesteld met gebieden
die kleiner zijn dan in het oosten van Europa, en
toont zich daarmee een opportunist die zich toch
een beetje aan de mensen kan aanpassen. De Maasduinen, het Reichswald op de grens met Nederland
en Duitsland, de Meinweg, de Peel en KempenBroek zijn de grootste aaneengesloten bosgebieden
in Limburg, maar zullen ze groot genoeg zijn? Met
70.000 reeën heeft Nederland in elk geval voldoende voedsel voor de wolf!
Maar vooral, zullen wij mensen onze historische
angst voor de wolf willen overwinnen en deze slimme toppredator daadwerkelijk een plekje gunnen
in het ecosysteem dat mens en natuur delen?? De
kans dat we echt oog in oog met de wolf komen te
staan is erg klein, de wolf zal nooit ofte nimmer
de mens bewust opzoeken want dan kiest hij onmiddellijk het hazenpad… Of we binnen enkele de-

10

cennia de wolven weer bij volle maan horen huilen
over de “Pruse bos”? De tijd zal het leren! Wie vóór
die tijd een levende wolf wil zien moet toch maar
een trip maken naar het Freiwildgehege in Gangelt
of het Gaia-park in Kerkrade, ofwel der Jaja-jaard
zoals de Kirchroajer deze noemen. Op dit moment
hebben ze er een roedel Iberische ofwel Spaanse
wolven, maar die zullen spoedig gevolgd worden
door onze Oost-Europese wolf. Gaia-park bouwt aan
een nieuw verblijf, nu wij nog aan een geschikt
biotoop en vertrouwen in de wolf!
Wil je meer weten over de wolf, kijk dan ook eens
op www.wolveninnederland.nl
Bronnen:De Groëte Zeumer
Atlas van de Zoogdieren in Limburg, 2010, Natuurhistorisch
Genootschap Limburg.
Zoogdier, jaargang 24, nummer 4.
De natuurgids, 2014, nummer 5.
www.wolfsregion-lausitz.de

MediaViewer 2.6 - © 2012-2026 Collectiony BV