In de woonwijk "de Kale Plak" te Reuver-Offenbeek zijn enkele straatnamen gewijd aan verzetsmensen uit de gemeente Beesel. Op de straatnaamborden prijkte tot dusver alleen hun namen. Echter veel, vooral jongere inwoners, weten vaak niet waarom deze straten naar deze personen zijn vernoemd. Daarom zou het gepast zijn als eerbetoon aan hen én ter verduidelijking van de reden van de naamgeving op de straatnaamborden zelf (dus met nieuwe borden), of door middel van een onderbord, aan te geven waarom de straat naar deze persoon is genoemd. De tekst zal moeten verwijzen naar het verzetswerk.

Reden voor de Heemkundevereniging Maas- en Swalmdal om in het kader van de viering van 80 jaar vrijheid een voorstel daartoe in te dienen bij de gemeente Beesel. Het idee viel bij het bestuur in goede aarde en onlangs zijn de aangepaste straatnaamborden aangebracht.

Het betreft van links naar rechts:
Ben Verstappen, plaatselijk verzetsman, 23-04-1914 - 30-08-1944
Rinus Pereira, plaatselijk verzetsman, 27-09-1918 - 30-08-1944
Bert Ummels, plaatselijk verzetsman, 15-07-1894 - 30-08-1944
Cor Janssen, plaatselijk verzetsman, 22-02-1918 - 07-10-1944
Henk Gommans, plaatselijk verzetsman, 07-07-1921 - 08-10-1944

Verzetsgroep (bron: Loe Giesen, Tussen Maas en Meerlebroek)
Net als op veel andere plaatsen in Nederland, kregen ook Reuver en Offenbeek in de Tweede Wereldoorlog een verzetsgroep, ook wel aangeduid met de benaming 'knokploeg'. Op allerlei manieren probeerden ze om de Duitse bezetters het leven zo zuur mogelijk te maken. In Reuver werd de knokploeg geleid door meester Theunissen. Samen met Jeu Janssen, Piet Meusen en Jeu Beckers zorgde hij o.a. voor het transport van krijgsgevangenen die, voordat zij hun thuisreis aanvaardden, werden opgevangen in een onderaardse kelder net oostelijk van de spoorwegovergang bij het huis van Jeu Janssen aan de Patersweg in Belfeld.
Een van de eersten die zich aansloten bij de Reuverse knokploeg, was Ben Verstappen, korte tijd later gevolgd door Sjra Janssen, die als dwangarbeider in Essen werkte en tijdens een verlof onderdook in Reuver. De groep werd naderhand nog aangevuld met Toon Roelofs, Rinus Pereira uit 's-Gravenhage, Gijs Goossens uit 's-Hertogenbosch en Dolf uit Nijmegen. Vooral vanaf de Patersweg waren ze aktief, veelal geleid door commandant Lou Bouten uit Velden en Sjaak Crasborn uit Heerlen.
Op 30 augustus 1944 waren de geallieerden zover genaderd, dat ook in Reuver de spanning binnen de knokploeg toenam. Rinus Pereira bemande als enige de kelder aan de Patersweg, terwijl twee andere verzetsleden naar Velden waren om daar een kalf weg te halen bij een Duitser. Ze kregen daar echter te horen dat het niet veilig zou zijn om terug te gaan naar de Patersweg. Toen het tweetal niet op de afgesproken tijd terug was in Belfeld en Rinus Pereira zijn schuilplaats verliet om eens buiten te gaan kijken, werd de Haagse onderduiker opgepakt door mensen van de Duitse Arbeits Kontrole Dienst. Het nieuws verspreidde zich snel en Toon Roelofs en Ben Verstappen haastten zich om hun makkers te hulp te schieten. Ook wachtmeester Hubert Ummels van de marechaussee in Reuver werd gewaarschuwd.
Toen Ben Verstappen aankwam bij de Patersweg, werd ook hij door de Duitsers opgewacht. Hij greep een pistool uit zijn fietstas en begon op de Duitsers te schieten. Daarop werd hij door vijf kogels in het hoofd getroffen en overleed ter plekke.
Wachtmeester Bert Ummels werd, toen hij op de Patersweg arriveerde, samen met Pereira afgevoerd naar Venlo. Na ondervraging werden ze teruggebracht naar Belfeld, waar beiden eveneens door de Duitsers werden gefusilleerd.
Hoewel Henk Gommans niet tot de verzetsgroep van de Patersweg behoorde, was hij wel aktief in het verzet. Op 7 oktober 1944, ruim een maand na de tragische gebeurtenissen in Belfeld, werd hij thuis opgepakt en naar de Patersweg gebracht, waar ook hij werd doodgeschoten.
Dezelfde dag werd de onderduiker Cor Janssen uit Sevenum op hoeve De Kamp gearresteerd en in de nabijgelegen Walsberg vermoord.